Özet

Bilgisayarla iletişim uygulamaları eğitimde bir çok alanda kullanılmaktadır. Bu makalede, öğrenmeyle ilgili etkinliklerde kullanılan bilgisayarla iletişim uygulamaları anlatılmıştır. Kurs destekli ortam diye bilinen yeni bir sistem tipinden bahsedilmiştir. Bu sistem tipinde veri tabanı, Web destekli araç ve uygulamalarla bütünleşmektedir. Ayrıca bu veri tabanı, standart Web tarayıcı yolu ile erişilen kurs destekli ortam oluşturmak için kullanılmıştır. Multimedya sistem tasarımını hedefleyen bir kurs örnek olarak verilmiştir. Kurs materyallerinin ayrıntılı tanımı sunulmuştur. Ayrıca, bu kursun tamamlanmasıyla elde edilen sonuçlardan bahsedilmiştir. Eğitimde kullanılan multimedya iletişim modelleri anlatılmıştır. Internet uygulamaları için kullanılan push-based dağıtım stratejisinden bahsedilmiştir. Bu dağıtım stratejisi, Salamander tarafından hazırlanmış olup, grup iletişiminde işbirliği yapmak için kullanılmaktadır. Ayrıca bu strateji, webcasting ve groupware uygulamaları için destek sağlamaktadır. Bu stratejinin uygulama alanı ve mimarisinden söz edilmiştir. Bu makalede, eğitimsel çerçevedeki bilgisayar iletişim sistemlerinin kabulüne karşı gelen çeşitli sorunlardan bahsedilmektedir.

1 Giriş

Tele-öğrenme terimi farklı kişiler tarafından farklı şekilde kullanılır. Bazıları bunu uzaktan eğitime eş anlamlı olarak ele alarak, anlamını “teknoloji yolu ile iletişim sayesinde eğitmenin bir konumda ve öğrencilerin diğer konumlarda olduğu kurs hali” diye kabul eder. Diğerleri tele-öğrenme terimini, “geniş çaplı öğrenci topluluğunun bir parçası olduğunu hissettirmek yada sanal öğrenme topluluğu” olarak kullanır. Tele-öğrenme, öğrenmeyle ilgili amaçlar için bilgisayarla iletişimin kullanımını tanımlayan terimi ifade eder. Böylece, tek bir yerde bir proje üzerinde birlikte çalışan öğrenci grubu, verimli bir groupware kullanımı yada paylaşımlı çalışma alanı uygulaması yapabilir. Bundan dolayı öğrenciler, fiziksel mesafe olmayan bilgisayar iletişim destekli öğrenme biçimi içinde katılımcı olabilirler [1].

Share on Facebook

Kurumsal Bir Internet Destekli Eğitim Yönetim Sisteminin Kullanılabilirlik Açısından Değerlendirilmesi

Yavuz Akpınar, Volkan Bal, Hamdi Erkunt, Hüseyin Şimşek

Alıntı yapmak için yazar(lar)ından izin alınız. Bilimsel etik kurallara uygun kaynak gösteriniz. Makale Tam Metni .doc

Boğaziçi Üniversitesi

Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi Bölümü

akpinar[at]boun.edu.tr

Özet

Ders ve kurs içeriklerinin ağ üzerinden verilebiliyor olması eğitim etkinlikleri için geçerli olan bir çok modelin değişmesine neden olmaktadır. Eğitim Yönetim Sistemleri (EYS) ağ üzerinden öğrenme malzemesi sunma, yönetme ve kurumsal bilgi ve veri tabanlarını bütünleştirebilme özelliklerine sahiptir. Ancak kurum dışında hazırlanmış EYS bazı zorluklara neden olabilmektedir. Bu çalışma kurumsal gereksinimleri dikkate alarak hazırlanmış Boğaziçi Üniversitesi Eğitim Yönetim Sisteminin bazı özellikleriyle birlikte kullanışlılık özelliklerini test eden bir değerlendirme sonucunu sunmaktadır.

Internet Tabanlı ve Internet Destekli Eğitim

Internet aynı ya da farklı yerlerdeki birey ve grupların bilgisayarlar yoluyla bağlanarak metin, veri, grafik ve metin gibi öğelerin paylaşıldığı elektronik ortamlar oluşturmaktadır. Artık pek çok kurum ve organizasyon da bilgisayar ağları ve interneti bir eğitim teknolojisi olarak kullanmaktadır. İnternet ya da intranet üzerinden çalışan belli bir zamandan ve mekandan bağımsız ağ tabanlı öğrenme programları genelde e-öğrenme adıyla bilinmektedir. E-öğrenme programları öğrenme malzemesi, iletişim, öğrenciye destek, dönüt verme ve değerlendirme gibi eğitsel etkinliklerin elektronik yollarla yapıldığı yeni iletişim ve etkileşim kanallarından oluşmaktadır. Tartışma listeleri, ağ sayfaları, ek yazılımlar, e-posta, forum, ağ üzerinden çoklu ortam, sanal sınıf, telekonferans ve video konferans, dijital-analog televizyon, telefon, ağ üzerinden CDROM ve DVD gibi ortamlar öğreneme faaliyetlerinin gerçekleşmesini sağlayan bazı araçlardır.

Temel olarak öğrenciye istediği zamanda, istediği yerde ve istediği kadar ilgili konuyu öğrenme avantajı sunan ağ tabanlı ya da ağ destekli eğitimin bazı avantajları şöyledir:

• Zaman ve mekandan bağımsız öğrenme fırsatı.
• Hızlı ya da yavaş öğrenme gereksinimlerine yanıt verebilen bir öğrenme düzeneği.
• Uzman bilgisine daha çok , hızlı ulaşma ve onunla çalışma olanağı.
• İyi tasarlanmış malzeme ile geleneksel sınıf ortamına oranla hatırlamada %25 artış ve öğrenme süresinde %40 ile %60 kısalma (Kruse ve Keil, 2000).
• Bireysel gereksinimlere uygun malzemelerle öğrenme olanağı.
• Çoklu ortam olanaklarıyla birden fazla duyuya hitap eden öğrenme fırsatı.
• Hızlı içerik güncelleme olanakları.
• Derse yardımcı kaynak olarak engin ve hızlı erişilebilir Internet kaynakları ve referanslar.
• Öğrencinin kendi öğrenme gereksinimi doğrultusunda istediği konuyu istediği sırada ve yoğunlukta çalışabilmesi.
• (Şimdilik) ücretsiz ulaşılabilen pek çok ek ders malzemesi.
• Öğrencinin kendi öğrenmesini denetleyebilmesi.
• Genelde eğitim maliyetinin azalması: Başlangıçta, geleneksel eğitim ortamlarına oranla, tasarım ve üretim aşamalarındaki yüksek maliyete karşın öğrenci sayısı arttıkça azalma.

Share on Facebook

DERS WEB SAYFALARININ OLUŞTURULMASI VE YÖNETİMİ İÇİN BİR YAZILIM*

Uğur Yavuz

Yrd. Doç. Dr. Uğur YAVUZ Atatürk Üniversitesi - İletişim Fakültesi

Selçuk KARAMAN

Arş. Gör. Selçuk KARAMAN Atatürk Üniversitesi - K.Karabekir Eğitim Fakültesi, Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi Bölümü

Alıntı yapmak için yazar(lar)ından izin alınız. Bilimsel etik kurallara uygun kaynak gösteriniz. Makale Tam Metni .doc

*The Turkish Online Journal of Educational Technology - TOJET October 2004 ISSN: 1303-6521 Volume 3, Issue 4, Article 12

ÖZET

İçinde bulunduğumuz bilgi çağı, eğitim faaliyetleri için yeni imkanlar, eğitim ortamları ve alışkanlıklar kazandırmıştır. Özellikle Web-tabanlı eğitime yönelik yoğun bir gayretin olduğu günümüzde Internet imkanlarının mevcut sistemdeki öğretmen ve öğrenciler tarafından etkili bir şekilde kullanılması hız ve kolaylık getireceği gibi Internet tarzı yaşamın oluşmasına katkıda bulunacaktır.

Internet’in klasik eğitim ortamlarını destekleme amacıyla kullanım şekillerinden biri de Ders Web sayfalarının oluşturulması ve Internet ortamında yayınlanmasıdır. Ders sayfaları, dersleri tanıtan broşürler gibi düşünülebilir.

Öğretim elemanının böyle bir çalışma yapabilmesi için sayfa hazırlama konusunda yeterli bilgiye sahip olması gerekir. Ancak her öğretim elemanının bu konuda bilgisi olması düşünülemeyeceği gibi, böyle bir zorunluluğu da yoktur. Bu nedenle sistem dahilinde Ders Web sayfalarının otomatik olarak oluşturulması ve yönetimini amaçlayan bir yazılım geliştirildi.

Geliştirilen sistem, bir grafik ara yüz ile öğretim elemanından aldığı bilgileri kullanarak ders web sayfaları oluşturmakta, Microsoft Word veya zengin metin formatındaki ders notlarını, interaktif ders notu haline getirmekte, etkileşimli alıştırma sorularının hazırlanmasını sağlamakta ve bütün bu bilgileri Web üzerinden yayınlamaktadır. Söz konusu sistemin Internet teknolojilerine aşina olmayan öğretim elemanlarının yanı sıra bu konuda bilgili öğretim elemanları tarafından da kullanılması hedeflenmektedir.

Böylece Web sayfası hazırlamak için ayrıca bir zaman ayırmaya gerek kalmayacak ve belirli bir eğitim kurumundaki tüm ders sayfalarının belirli standartlara göre hazırlanması ve bir Ders Sayfası Arşivinin oluşturulması da mümkün olacaktır.

1. GİRİŞ

Web sayfaları Internet ağının bize getirdiği en büyük hizmetlerden biridir. Artık hemen her alanda çalışan kuruluşlar bir web sayfası edinme yarışına girmişlerdir. Bunlardan bazıları bilgi paylaşımı, tanıtım, iletişim kurma, reklam yapma , hizmetlerini web ortamında sunma gibi amaçlarla yoğun bir şekilde kullanılmaktadır. Web sayfalarının çoklu ortam içeriklerini de barındırabilir hale gelmesiyle hemen her kesimin ilgisini çekmiştir. Özellikle öğretim elemanlarının ve öğrencilerin bilgiye erişim alışkanlıklarında gözle görülür değişikliklere neden olmuştur. Öğretim sürecinde ise iletişim ve bilgiye erişim açısından yeni imkanlar kazandıran web sayfaları, klasik öğrenme ortamlarına alternatif bir ortam olarak on-line eğitim,web tabanlı eğitim ve e-öğrenme gibi uygulamalara zemin oluşturmuştur.

Ayrıca web sayfalarının sadece alternatif ortam değil aynı zamanda sınıf içi eğitimleri destekleyici bir ortamdır(Leon & Parr, 2000). Sınıf içi iletişimin internet ortamına taşınması, uzmanlarla ve diğer öğrencilerle iletişim, arama motorları, sanal kütüphaneler ve benzeri uygulamalar sınıf içi eğitimin desteklenmesi olarak görülür. Web ortamındaki materyaller ilgi çekici olmalarının yanı sıra kolayca erişilebilir ve çok sayıda bulunurlar. Ayrıca Callan ve Oddie(1999) yaptıkları çalışmada web-ortamlı ve kağıt-ortamlı materyalleri karşılaştırmışlar, öğrenmeyi artırma da önemli bir fark oluşmamasına rağmen öğrencilerin web-tabanlı materyalleri daha etkili ve zevkli bulduklarını ve Web tabanlı materyallerin yönetim, güncelleme ve dağıtım bakımından daha ucuz ve kolay olduğunu ortaya koymuşlardır.

Klasik olarak kitap, makale gibi ortamlar, bilgi sunumunda doğrusal yaklaşım olarak kabul edilir. Web sayfaları, belgeler arası linkler kurabilen hypertext mimarisini kullanılmasıyla, bilginin sunumuna etkileşimli yeni bir yol getirmiştir. Web’ in bu potansiyeli tam olarak kullanıldığında hiyerarşik bir yapı içinde hem konuların hem de bölümlerin yapılandırılması mümkündür (Boticario ve Gaudioso,2000).

Ancak sınıf içi eğitimi desteklemek amacıyla o sınıfa veya o derse özgü uygulamalarında sayısı hızla artmaktadır. Bu bağlamda en çok karşılaşılan uygulama ders ev sayfası yada ders web sayfası olarak adlandırılan sayfalardır.

Share on Facebook

KAYBOLMA AÇISINDAN KULLANIŞLI ÇOKLU ORTAMLARIN TASARLANMASI*

Öğr.Gör.Dr. Şirin KARADENİZ

Alıntı yapmak için yazar(lar)ından izin alınız. Bilimsel etik kurallara uygun kaynak gösteriniz. Makale Tam Metni .doc

* Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi. Aralık 2006. Cilt:II1, Sayı:II, 79-97 http://efdergi.yyu.edu.tr

Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi

Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi Bölümü

sirin[at]gazi.edu.tr

ÖZET

Bu çalışmada, hiper metin, hiper ortam ve çoklu ortamların kullanışlılığını etkileyen en önemli sorunlardan biri olan kullanıcıların ortam içerisinde kaybolması ve bu kaybolma sorunun belirlenmesi için kullanılan ölçme yöntemleri ele alınmıştır. Öncelikle bu ortamlarda kullanışlılık ve kaybolma kavramları incelenmiştir. Ardından kullanışlılığı yüksek ortam tasarımlarında dikkate alınması gereken noktalar kaybolma sorunun giderilebilmesi veya azaltılabilmesi açısından incelenmiştir. Son olarak bu ortamların kullanışlılığının belirlenmesi için kaybolmanın hangi yöntemlerle ölçüldüğü ve bu yöntemlerin kaybolmanın betimlenmesindeki doğruluk payları açısından tartışılmıştır.

Anahtar Sözcükler: hiper metin, hiper ortam, çoklu ortam, kullanışlılık ve kaybolma

DESIGNING USABLE MULTIMEDIA IN TERMS OF DISORIENTATION

ABSTRACT

In this study; usability of hypertext, hypermedia and multimedia, user disorientation which has very important effect on usability and measurement methods of disorientation are considered. First; usability and disorientation were examined. Then in order to design multimedia which has high usability, some design issues which could be taken into consideration to reduce disorientation problem were examined. Consequently; measurement methods of disorientation and their correctness to make a decision for usability of multimedia were discussed.

Keywords: hypertext, hypermedia, multimedia, usability and disorientation

GİRİŞ

Kullanışlılık (usability), insan-bilgisayar etkileşimi (Human-Computer Interaction (HCI)) alanındaki önemli kavramlardan birisidir. Oldukça popüler olan bu kavram, kullanışlılık laboratuvarlarının kurulmasına ve kullanışlılık uzmanlığı, mühendisliği vb. çalışma alanlarının gelişmesine neden olmuştur. Kullanışlılık farklı biçimlerde tanımlanmakta ve bu tanımlar halen geliştirilmektedir. International Organization for Standardization (ISO) tarafından 1998 yılında 9241-11 numara ile kullanışlılık; “Belirli kullanıcıların belirli hedeflere ulaşmak amacıyla bir ürünü etkili ve verimli bir biçimde kullanabilmesi yoluyla belirli bir kullanım bağlamında doyum yaşaması” olarak tanımlanmaktadır. Hiper metin açısından kullanışlılık tanımlanmak istendiğinde Nielsen’in (1995) tanımının ön plana çıktığı görülmektedir; öğrenilmesi kolay, kullanımı verimli, hatırlanması kolay, az hataları olan ve kullanımı hoş olan bir sistem.

Alanyazınında öncelikle metin, durağan grafik, resim, çizim veya tabloları içeren düğüm (node) ve bu düğümlerin birbirine bağlanmasını sağlayan bağlantıların olduğu sistemlerin diğer bir deyişle hiper metinlerin geliştirildiği ve kullanışlılık çalışmalarının bu sistemlerin etkililiğini ve verimliliğini belirlemede kullanıldığı görülmektedir. Teknolojinin gelişimi ile beraber metin ile birlikte diyagram, animasyon, ses ve video içeren ve aslında hiper metinin genişletilmiş hali olan hiper ortamların geliştirilmiş ve bu ortamların kullanışlığını test etmek amacıyla deneysel çalışmalar gerçekleştirilmiştir. Ardından ses, video, animasyon vb. farklı ortamların aynı anda işe koşulması sürecini gösteren, hiper metin ve hiper ortamı da kapsayan daha genel bir kavram olan çoklu ortamların geliştirildiği ve bu ortamların kullanışlılığının belirlenmesi amacıyla çalışmaların devam ettiği görülmektedir. Teknolojinin gelişimi son yıllarda sanal gerçeklik laboratuvarlarının yaygınlaşmaya başlamasına neden olmuş ve kullanışlılık çalışmaları bu ortamlar üzerinde de yürütülmeye başlanmıştır. Mobil telefonlar ve Palm cihazları gibi ortamların da birer öğrenme ortamı olarak kullanılmaya başlanması sonucunda, e-öğrenme kavramının yerini, mobil öğrenme kavramı almaya başlamış ve kullanışlılık çalışmaları bu ortamların da etkililiğini belirlemek amacıyla yapılmaya başlanmıştır. Yukarıda belirtilen ortamlar üzerinde gerçekleştirilen araştırma sonuçları, kullanıcıların bu ortamlar içerisinde gezinirken kaybolmalarının, bu ortamların kullanışlılığını etkileyen önemli bir sorun olduğunu göstermektedir. Ülkemizde her geçen gün elektronik öğrenme ortamları yaygınlaşmaktadır, ancak bu ortamlardan öğrencilerin en üst düzeyde yararlanabilmesi ve öğrencilerin bu ortamlardaki öğrenme başarıların yüksek olması için öncelikle tasarlanan ortamların kullanışlı olup olmadıklarının uygulama öncesinde test edilmesi ve alınan geri bildirimler yolu ile tekrar düzenlenmesi gerekmektedir. Bu çalışmada tasarlanan çoklu ortamların kullanışlılığını belirlemek amacıyla gerçekleştirilecek kullanışlılık testlerinde kullanılan ‘kaybolma (disorientation)’ değişkeni ele alınmaktadır. Kaybolmanın tanımı, nedenleri, ölçme yöntemlerinin yanı sıra çoklu ortamların kullanışlılığını arttırmada dikkate alınması gereken özellikler kaybolma değişkeni açısından tartışılmaktadır.

( … )

KAYNAKLAR

Ahuja, J. ve Webster, J. (2001). Perceived disorientation: an examination of a new measure to assess web design effectiveness. Interacting with Computers, 14, 15-29.

Altun, A. (2000). Patterns in cognitive process and strategies in hypertext reading: A case study of two experienced computer users. Journal of Educational Multimedia and Hypermedia, 9 (1), 35-55.

Baylor, A. L. (2001). Perceived disorientation and incidental learning in a web-based environment: Internal and external factors. Journal of Educational Multimedia and Hypermedia, 10 (3), 227-251.

Beasley, R. E. ve Waugh, M. L. (1996). The effects of content-structure focusing on learner structural knowledge acquisition, retention, and disorientation in a hypermedia environment. Journal of Research on Computing in Education, 28 (3), 271-281.

Brown, T. (1997). Multimedia in education. http://scs.une.edu.au/Units/CurricSt/ CSIT513/573/573_9.html sitesinden 11.11.2002 tarihinde ulaşılmıştır.

Calcaterra, A., Antonietti, A. ve Underwood, J. (2005). Cognitive style, hypermedia navigation and learning. Computers and Education, 44 (4), 441-457.

Catledge, L. D. ve Pitkow, J. E. (1995). Characterizing browsing strategies in the World-Wide Web. Computer Networks and ISDN Systems, 26 (6), 1065-1073.

Chen, C. ve Rada, R. (1996). Interacting with hypertext: A meta-analysis of experimental studies. Human Computer Interaction, 11 (2), 125-156.

Conklin, J. (1987). Hypertext: An Introduction and Survey. IEEE Computer, 20 (9), 17-41.

Chou, C., Lin, H., Sun, C. (2000). Navigation maps in hierarchical-structured hypertext courseware. International Journal of Instructional Media, 27 (2), 165-182.

Danielson, D. R. (2003). Transitional Volatility in Web Navigation. IT and Society, 1 (3). 131-158.

De Bra, P. (2002). Adaptive Educational Hypermedia on the Web. Communications of the ACM, 45 (5), 60-61.

Demirbilek, M. (2004). Effects of interface windowing modes and individual differences on disorientation and cognitive load in a hypermedia learning environment. Yayınlanmamış Doktora Tezi. University of Florida.

Dias, P. ve Sousa, P. (1997). Understanding navigation and disorientation in hypermedia learning environments. Journal of Educational Multimedia and Hypermedia, 6 (2). 173-185.

Dieberger A. (1994). Navigation in Textual Virtual Environments using a City Metaphor. Yayınlanmamış Doktora Tezi: University of Technology, Vienna.

Edwards, D. M., ve Hardman, L. (1989). ‘Lost in hyperspace’: Cognitive mapping and navigation in a hypertext environment. In R. McAleese (Ed.), Hypertext: Theory into practice (s. 105-125). Norwood, NJ: ABLEX.

Elm, W. C. ve Woods, D. D. (1985). Getting lost: a case study in interface design. Proceeding of the Human Factors Society, 927-931.

Eveland, W. P. ve Dunwoody, S. (2001). User control and structural isomorphism or disorientation and cognitive load? Learning from the web versus print. Communication Research, 28 (1), 48-78.

Eyman, D. A. (1997). Hypertext and/as collaboration in the computer-facilitated writing classroom. Kairos: A Journal for Teachers of Writing in Webbed Environments, 2 (2).

Fajardo, I.,Carias, J.J., Salmeron, L. ve Abascal, J. (2004).Working memory architecture and its implications for hypertext design: Insight from deaf signer users research. http://www.ugr.es/~ergocogn/articulos/working_deaf.pdf adresinden 15.09.2004 tarihinde ulaşılmıştır.

Fastrez, P. (2001). Characteristic(s) of hypermedia and how they relate to knowledge. Education Media International, 38 (2/3), 101-110

Hammond, N. (1993). Learning with hypertext: Problems, principles and prospects. Mcknight, C. (Editör). Hypertetx. 51-69. Chichester, England: Ellis Horword Limited.

Herder, E. (2003). Revisitation patterns and disorientation, German Workshop on Adaptivity and User Modeling in Interactive Systems, 291-293.

Höök, K. (1998). Evaluating the Utility and Usability of an Adaptive Hypermedia System. Proceedings of the 2nd international conference on Intelligent user interfaces, Orlando, Florida, United States (1997), 179–186.

ISO 9241-11 (1998). Ergonomic requirements for office work with visual display terminals—Part 11. Guidance on usability, International Organization for Standardization, Geneva.

Karadeniz, Ş. (2005). Hiper Ortam Yapısı ve Bilişsel Esnekliğin Gezinme Stratejisi, Kaybolma ve Başarıya Etkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.

Karadeniz, Ş. ve Kılıç, E. (2004). Hiper Ortamlarda Kaybolma Ölçeğinin Uyarlama Çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 39, 420–429.

Kılıç, E. ve Karadeniz, Ş. (2004). Hiper Ortamlarda Öğrencilerin Bilişsel Yüklenme ve Kaybolma Düzeylerinin Belirlenmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 40, 562–579.

Kyrolainen, S., Luomala, J., Kalakoski, V. ve Laarni, J. (1999). Does the way of learning the web-site and the amount of feedback from the site affect the information finding process? http://elias.it.helsinki.fi/psyko/Opetus/ Sovelta.nsf/0/bb0f08f0874f98b2c2256a61002e7eed/$FILE/way%20of%20learning.doc adresinden 15.10.2004 tarihinde ulaşılmıştır.

Larson K. ve Czerwinski M. (1998). Web page design: Implications of memory, structure and scent for information retrieval. Proceedings of ACM CHI 98 Conference on Human Factors in Computing Systems, 25-32.

Marchionini, G. (1988). Hypermedia and Learning: Freedom and Chaos. Educational Technology, 28 (11), 8-12.

Marsh, T. ve Smith, S. P. (2004). Evaluating design guidelines for reducing user disorientation in a desktop virtual environment, Virtual Reality 8 (1), 55-62.

McDonald, S. ve Stevenson, R. J. (1996). Disorientation in hypertext: the effects of three text structures on navigating performance. Applied Ergonomics, 27 (1), 61-68.

McDonald, S. ve Stevenson, R. J. (1998). Effects of text structure and prior knowledge of the learner on navigation in hypertext, Human Factors, 40 (1), 18-27.

McKnight, C., Dillon, A. ve Richardson, J. (1990). A comparison of linear and hypertext formats in information retrieval. In R. McAleese ve C. Green (Eds.), Hypertext: State of the art (s. 10-19). Oxford: Intellect.

Mohageg (1992). The influence of hypertext linking structures on the efficiency of information retrieval. Human Factors, 34, 351-367.

Nielsen, J. (1995) Multimedia and Hypertext: The Internet and Beyond. AP Professional, Boston.

Oliver, R., Herrington, J. ve Omari, A. (1996). Creating Effective instructional materials for the world wide web. AusWeb96:The Second Australian WorldWideWeb Conference.

Rada, R. ve Murphy, C. (1992). Searching versus browsing in hypertext, Hypermedia, 4, 1-31

Randolph, G.B. ve Griffin, J. A. (1999). Disorientation and hypermedia structure. In Proceedings of the Fifth Americas Conference on Information Systems, Atlanta.

Selvidge, P. R. (1999). How long is too long to wait for a website to load?. Usability News, 1 (2).

Selvidge, P.R., Chaparro, B.S. ve Benders, G.T.(2002). The world wide wait: Effects of delays on user performance International Journal of Industrial Ergonomics, 29, 15–20

Smith, P. A. (1996). Towards a practical measure of hypertext usability. Interacting with Computers, 8 (4), 365 – 381.

Smith, S.P. ve Marsh, T. (2004). Evaluating design guidelines for reducing user disorientation in a desktop virtual environment, Virtual Reality 8 (1), 55-62.

Stanton, N., Correria ve Dias, P. (2000). Efficacy of a map on search, orientation and acess behaviour in a hypermedia system. Computers and Education, 35, 263-279.

Theng, Y. L. (1999), ‘Lostness’ and Digital Libraries, Proceedings of the 4th ACM Conference on Digital Libraries, 250.

Thimbley, H., Jones, M. ve Theng, Y. L., (1997). Is “lost in hyperspace” lost in controversy?. http://citeseer.ist.psu.edu/332317.html adresinden 20.05.2005 tarihinde ulaşılmıştır.

Van Schaik, P. ve Ling, J. (2003). Using online surveys to measure three key constructs of the quality of human-computer interaction in Web sites: Psychometric properties and implications. International Journal of Human-Computer Studies, 59, 545–567

Yatim, N. F. M. (2002). A combination measurement for studying disorientation. 35th Annual Hawaii International Conference on System Sciences (HICSS’02).

Westerman S. J. ve Cribbin T. (2000). Mapping semantic information in virtual space: dimensions, variance and individual differences. International Journal of Human-Computer Studies, 53, 765-787.

Zaphiris, P., Shneiderman, B. ve Norman, K.L. (1999). Expandable indexes versus sequential menus for searching hierarchies on the world wide web. http://www.soi.city.ac.uk/~zaphiri/Papers/expandableindexes.pdf adresinden 25.04.2004 tarihinde ulaşılmıştır.

Zeiliger, R., Belisle, C. ve Cerrato, T. (1999). Implementing a constructivist approach to web navigation support. ED-MEDIA’99 Conference, 403-408.

Share on Facebook